|
| | | 
Flush
Posts: 934 |
| 
Het is alweer een tijdje geleden dat ik Pokerinfo heb verblijd, verrijkt danwel vervuild met enig schrijfwerk van mijn kant. Maar de meest recente stop van de Drei-Länder Tour (3LT from now on) in het Noordduitse badplaatsje Warnemünde (WM), en georganiseerd door Everestpoker Poker (EVP) was zodanig plezierig te noemen, dat het mij gepast leek om dit gevoel hier op PI uit te dragen.
Het zal bekend zijn: ik speel eigenlijk zelden of nooit nog buitenlandse toernooien, ingegeven door twee factoren:
1. Dat mijn sponsor Holland Poker slechts mijn binnenlandse toernooien financiert, en niet de buitenlandse – om de simpele reden dat men daar geen financieel belang bij heeft.
2. Dat de belastingsituatie wat betreft buitenlandse toernooien nu niet echt uitnodigt om als niet-gesponsord speler te pokeren tegen een tarief van 29% zonder welke aftrekpost dan ook. (Geen hotel, geen reiskosten, sterker: die 29% gaat ook nog eens om de omzet en niet om de winst.)
Mariken Hogenhout & Katie Doyle
Echter, EVP heeft een speciale troef in handen om mij tegen mijn principes in te laten gaan. Deze troef draagt de fraaie naam Mariken Hogenhout-Maal. Een dame die ik niet veel vaker zie dan pakweg 1 keer per maand, maar die niettemin de vaardigheid heeft mij op die ene dag allerlei alcoholische drankjes te laten drinken die ik eigenlijk niet lust, naar attracties te laten gaan die ik eigenlijk niet leuk vind (Efteling?!), en die eigenlijk de enige reden is dat ik ook met haar hubbie Sijbrand enige vriendschappelijke banden veins. Het zal duidelijk zijn: In de buurt van Mariken word ik een schaapje – hence dus mijn aanwezigheid bij een toernooi dat ik eigenlijk niet eens wilde spelen. 
Zicht op het strand van Warnemünde vanuit mijn hotelkamer
Dat toernooi was de 3LT Warnemünde – een badplaatsje / kuuroord nabij Rostock, in de voormalige DDR. Door veel Nederlanders enigszins derogatief omschreven als een ‘oude lullen plek’. Maar misschien daarom dus wel op het lijf geschreven van ondergetekende – aangezien ik steeds meer tot deze categorie schijn te gaan behoren. 
Gezellig haventje – met op achtergrond de zondagse vismarkt
De reis naar Duitsland verliep niet bepaald rimpelloos. Sterker: het was noodweer! Gezeten in Sijbrand’s ruime Hyundai waren buiten de al genoemde S. Maal & ondergetekende R. Slotboom ook aanwezig de heerschappen Johan “ik-win-nooit-een-side-bet-maar-aan-mijn-game-selectie-kan-dit-toch-niet-liggen” Rensink en zijn maatje Jorrit van Wijk, een man die tamelijk vaak (om niet te zeggen absurd vaak!) in de derde persoon over zichzelf pleegt te praten. (“Kijk, dat was natuurlijk hupsakee voor de Purrelman.” “Maar dan kent men de Purrelman nog niet!” etc., etc.) Het moet gezegd: hij maakt deze duidelijke leak ruimschoots goed met zijn sappige verhalen, scherpe tong en een ongekende hoeveelheid feitenkennis. Dit alles natuurlijk met een huge amount of swagger, gelardeerd met enige brags hier & daar. Maar dat zal geen verrassing zijn voor wie bekend is met de Purrelman. 
Restaurantje onder water. Let wel: Dit is de tegelvloer binnenin het restaurant!
Zoals gezegd: de trip verliep niet rimpelloos. Sijbrand had keurig via Buienradar gezien dat er een strook gigantisch noodweer raasde van Noord-Nederland naar Noord-Duitsland. En het leek hem dan ook een prima plan om te zorgen onze reis precies in het epicentrum van dit noodweer aan te vangen, om dan te zorgen dat door steeds net zo hard te blijven rijden als de wind, wij zo lang mogelijk konden genieten van de storm, regen, wind en hagel. Onze kleine pauze bij het AC restaurant kwam dus eigenlijk niet zo heel goed uit, uit angst dat indien we te lang zouden blijven in dit aan alle kanten lekkende smethuis met haar asociaal dure biefstukken c.q. schoenzolen, dat we dan achter de buien terecht zouden komen – met dus gewoon mooi weer. En dat was natuurlijk niet de bedoeling! Daarom maakten wij wat extra haast, en nam de beslipperde Johan Rensink ons allen één voor één op de rug door de plassen van zijn vroegere woonplaats Markelo.
Een hels karwei gezien het toch flinke gewicht van enkele heren, met name van de lange Sijbrand. Maar het deerde de onlangs (voor het verkrijgen van meer kracht) bewust flink aangekomen Johan R. allerminst. Op hoog tempo loodste hij ons soepeltjes door het waterballet, zodat we net op tijd terug waren om te genieten van een nogal bijzonder schouwspel: rijden over de Nederlandse snelweg door een zeker 20 cm hoge waterzee.
Uiterst links manoeuvreren – teneinde tenminste enige grip te hebben op de weg
Het zal duidelijk zijn: De trip van Amsterdam naar Warnemünde was geen sinecure! Door de vertraging waren we dan ook ruimschoots te laat voor de supersatellite voor het €2,000+200 Main Event. Daarentegen waren we ruimschoots op tijd voor het 3LT welkomstfeestje aan de boulevard. Waar ik mij bezighield met het luisteren naar Steven van Zadelhoff zijn visie op belastingen (interessant), en zijn achterliggende redenen voor zijn vermageringskuur & zijn significant gezonder geworden levensstijl (misschien nog wel interessanter). Saillant detail was hij deze verhalen niet alleen aan mij vertelde, maar ook aan de ietwat gezette Mark v/d Voorden – die druk bier drinkend, de ene sigaret met de ander aanstekend, en de complete avond vastgeplakt in dezelfde stoel instemmend bleef knikken bij Steven’s gloedvolle betoog over het belang van lichaamsbeweging, gezonde voeding en proteïnerijke drankjes. Een mooi gezicht!
De Grote Arminius & Sijpie. Two cool dudes!
En na lekker wat te hebben gebabbeld over de goede oude tijd van het live limit poker met mijn mede-limit-nichtjes Armijn & Sijbrand, was het tijd om na deze lange dag eens te gaan slapen, als voorbereiding op waarvoor we gekomen waren: het poker.
3LT Main Event: €85,800 voor de winnaar
Want hier in Duitsland werd het voor mij wel weer eens tijd iets te laten zien. Immers, dit gehele jaar heb ik nog geen enkele buitenlandse toernooicash op mijn naam staan, en ook bij de binnenlandse toernooien stokt het bij twee finaletafels. Niet al te belabberd hoor, gezien mijn veel lagere volume dan voorgaande jaren. Maar niettemin achtte ik de tijd wel weer eens rijp om op succesvolle wijze van mijzelf te doen spreken. Zoals eerder al beschreven in de wekelijkse briefwisseling met Gerthein op Pokercity, had ik mijn all-time classics uit mijn Oostenrijkse beginjaren weer wat opgepoetst. Ik ging derhalve vol vertrouwen op pad – gewapend met lekkere one-liners als “Ich bin Stahlbeton!”, “Ohne Geduld geht es nicht”, “Niedrige Karte, bitte!” en natuurlijk mijn all-time favorite “Ich spiele wie eine nasse Zeitung”. Houd met dergelijke wijsheden als Duitser maar eens je gezicht in de plooi!
Fraaie tafelloting… Not!
Maar mijn oefening tot enige Germaanse spitsvondigheden bleken tamelijk futiel. Immers, aan mijn tafel was amper een Duitser te vinden! Wel de koppen van drie Nederlandse topfavorieten voor de winst: de online kanonnen Siwash Zahmat & Jorrit van Wijk, en de zeer sterke & solide Koen de Bakker. (Omgedoopt tot Boen de Kakker, omdat de naam Koen te onhandig was vanwege de aanwezigheid van nog een tweede Koen, namelijk Koen Reefman. Die dan voor het gemak maar meteen werd omgedoopt in het overigens verre van uncoole Roen Keefman. Spreek maar uit – klinkt best cool, nietwaar?)
De Ace kan geen potten breken – mijn fraaie chip stacks ten spijt
Ondanks vrij sterk spel van mijn kant wist ik nauwelijks een potje te breken, en kon ik de lichte overlay in het toernooi (132 entries; 150 spelers nodig voor de guarantee van €300,000) niet benutten. Het was nota bene Jorrit die mij tot twee keer toe flink aanstampte. Eerst in een hand die hij flink overspeelde tegen mij op de turn, maar waar wel zijn overbet op de river (na het hitten van zijn twee-outer) door mij volledig werd afbetaald. En de dag daarop knikkerde hij mij zelfs definitief uit het toernooi toen ik met 88 besloot voor mijn leven te spelen – en verloor tegen zijn AQ. Daarmee behaalde Jorrit zijn zo gewenste revanche voor wat hij zag als een grove onrechtvaardigheid: namelijk dat ik hem twee maanden daarvoor als coach van het EVP korfbalteam keer op keer weigerde op te stellen. Mijn toch vrij plausibele redenen hiervoor waren ‘s mans volstrekte gebrek aan talent in combinatie met een abominabele wedstrijdinstelling – maar dat ging er niet in bij de Purrelman. Die voerde persoonlijke motieven aan voor zijn frequente aanwezigheid op het bankje, en vooral voor de door mij uitgevoerde ‘De Mos / Megrelishvili’-achtige wissel in de slotwedstrijd.
Het niet onsuccesvolle EVP korfbalteam – want de laatste wedstrijd werd inderdaad gewonnen!. Op deze pic dus zonder ‘supersub’ Purrel
De door mij aan Jorrit gedoneerde chips konden hem helaas niet richting het geld brengen – en dat lukte ook mijn andere twee Hollandse tafelgenoten niet. Maar dat deze heren wel degelijk een potje kunnen pokeren, dat bleek wel later in de week. Toen won Boen de Kakker op overtuigende wijze een €200 side event, waar hij uitgebreid werd geraild door een flink door alcohol beïnvloede Hollandse enclave.
De man die ‘te tight voor toernooiwinst’ zou zijn pakt mooie zege – dit tot vreugde van Holland
En de dag erop was het weer raak! In de 9-persoons €300 satellite liet Jorrit zien dat hij een stuk grotere nit is dan waarvoor hij gewoonlijk credit krijgt. Heads up voor het €3,000 3LT Wenen pakket (inderdaad, ook hier kleine overlay) was hij zodanig veel beter dan zijn opponent, dat hij besloot hem zeer geduldig kapot te grinden – keer op keer zorgdragend dat zijn zwakkere opponent niet met één lucky punch de wedstrijd zou kunnen ombuigen. Ook Purrel dus met een zege aan de haal – waardoor de balans wat betreft de Dutch Domination nu stond op 2 uit 2.
Purrelman takes it down… en blijft (vanzelfsprekend!) cool
De laatste avond voor de finaledag van het Main Event, was er enige hoop dat Nederland misschien wel een prachtige hattrick zou kunnen maken. Immers, we hadden de sterke & sympathieke Tim van der Zwet nog in de race! Weliswaar niet meer met de huge stack waar hij dag 3 mee was aangevangen. Maar hij was met afstand de beste speler van de overgebleven 9 spelers, en dus hadden wij als medelanders hoop.
Volle bak op slotavond 3LT – met vertegenwoordigers uit Holland, Duitsland, Frankrijk, Amerika & Canada
Nadat enkele Hollandse Heren in eendrachtige samenwerking met de Everestpoker crew reeds op zaterdagnacht de discotheek van het Hotel Neptun hadden onveilig gemaakt, besloten wij nu op de slotavond met de volledige groep te gaan naar het enige café in heel Warnemünde waar de lichten nog brandden. Inclusief Tim dus, die zich verzekerd wist van de mentale steun van eigenlijk iedereen. Het was een historische avond waar vanuit antroposofisch perspectief enkele zeer interessante zaken plaatshadden. Maar mij houdend aan het aloude DDR-motto “What happens in Warnemünde, stays in Warnemünde”, klap ik voor eenmaal niet uit de school. Anders dan de ontboezeming dat ik mijzelf tot SMS-koning van de avond mocht kronen… en dat de drankjes in het café redelijk aparte namen droegen. 
De volgende dag was alles alweer voorbij. Na een lekkere lunch met Sijp, Mariken & Jorrit was het voor ons tijd geworden om de terugreis aan te vangen. Armijn had dat reeds de avond ervoor al gedaan – in zijn allerlaatste trip met zijn (op dit moment reeds aan een andere eigenaar overgedragen) Porsche.
Die inderdaad bepaald niet lelijk is! (De Porsche)
Wij als ‘mindere’ goden waren dik tevreden met de zeer solide, ruime bak van de Maaltjes. Chauffeur op de terugreis was ondergetekende. Als erkend liefhebber van taal nam ik gretig de door Jorrit gebezigde weetjes in ontvangst op het gebied van definities van mooie woorden. Zo wist hij ons te melden dat stoempen staat voor “zonder souplesse zo hard mogelijk een berg op fietsen” en dat quasi volgens de Dikke van Dale wordt omschreven als “het genoemde slechts in schijn zijnde”. Mooi!
Helaas werd deze korte eruptie van (in ieder geval door mij!) zeer gewaardeerde wijsheden al snel onderbroken, omdat Jorrit & Sijp zich wensten te focussen op wat pas echt interessant was: het plaatsen van onzinnige sidebetjes. Gokken op de kleur van de derde auto die zou passeren, het kiezen van letters op borden van de weg, het kennen van de naam & artiest van de nogal belegen nummers op een verzamelcd’tje van de Sijp, of wat de naam zou zijn van de ober in het restaurant waar we zouden eten – wat het ook was, de briefjes van €10, €20 en €50 wisselden gretig van eigenaar. Ook de nogal fraudegevoelige bet over hoeveel kilometer het zou zijn tot het volgende tankstation zou zijn (fraudegevoelig vanwege de borden langs de kant van de weg in Duitsland die zowel de afstanden naar het eerstkomende als het daarop volgende station vermelden), ook die weddenschap ontbrak niet.
Afsluitend etentje in kneitergezellig, goedlopend tentje
Bij ons bruisende afscheidsetentje constateerden de beide heren tot grote jolijt dat de ober Gerard heette – en dus meende Jorrit met zijn ‘Mark’ de weddenschap overduidelijk gewonnen te hebben. Maar ik sprak wederom tegen Jorrit mijn veto uit, en vond dat Sijbrand’s ‘Pieter’ de titel verdiende. U ziet het: het was een zeer intelligente terugreis!
Voor hen die graag meer willen weten over de toegepaste sidebet-tactieken, ik kan jullie geruststellen: in de thread hieronder zullen beide heren dit uitgebreid aan jullie uit de doeken doen. Laten we zeggen, als enkele afsluitende pearls of wisdom – om niet te zeggen: als parels voor de zwijnen. 
Mariken, Sijp & Arminius laten zien hoe “3LT” nu eigenlijk dient te worden geschreven. Goed werk!
En hier eindigt dan ook meteen dit stukje. Het was een leuke, gezellige, aparte en soms wat verwarrende reis. Met leuke gasten, redelijk weer ter plaatse, een goede sfeer en een +EV toernooi. Zeer de moeite waard dus, en zeker voor herhaling vatbaar. Sterker: Misschien komt die herhaling al snel – ofwel in Hamburg over anderhalve maand, danwel bij de Grote Finale in Wenen begin december. http://www.3ltour.com/en En als ik er inderdaad bij zal zijn, nou reken dan maar op nogmaals zo’n reisverslagje… hopelijk tot waardering van jullie.
Bis bald! |
| | |
| | | 
Fullhouse
Posts: 1.868 |
| | Misschien omdat ik erbij was, maar echt een geweldig goed artikel. De nuances zijn schitterend en heb echt tranen gelachen. Erg scherp Rolf, dank je wel voor deze bijdrage. Artikel van het jaar wat mij betreft!
|
| Gyokuro: gg
mypokerlife: I hit
mypokerlife: then it is a easy game
Gyokuro: sure
Gyokuro: and u think a level above everyone
Gyokuro: so i quit |
| |
| | | 
Fullhouse
Posts: 1.164 |
| Leuk artikel Rolf!
In de winterstop een transfer van HollandPoker naar EVP? |
| | |
| | | 
Straight
Posts: 654 |
| | Ook prima leesvoer voor de leek die er niet bij was! GG! |
| | |
| | |
Straight
Posts: 654 |
| Den PIcker (2-9-2010)
Leuk artikel Rolf!
In de winterstop een transfer van HollandPoker naar EVP?
Ik heb geen idee hoe Rolfs niveau van de franse taal is, om daar een zinnige uitspraak over te doen. |
| | |
| | | 
Flush
Posts: 944 |
| Erg leuk geschreven Rolf Mooi stuk om te lezen. |
| | |
| | | 
Quads
Posts: 3.765 |
| | | |
| | | 
Royal Flush
Posts: 11.088 |
| Impressive Rolf. Dit zou zo in de map van de VVV van Warnemunde moeten komen zodat ze ook wat jonger publiek krijgen.Heel erg bedankt voor het artikel met geweldige foto's en natuurlijk de gezellige tijd die ik met je gehad heb in Warnemunde. |
| | |
| | | 
Straight Flush
Posts: 9.856 |
| |
Folden? Misschien missclickte hij wel! Ship! |
| |
| | | Straight
Posts: 609 |
| | Met veel plezier gelezen, nice!!! |
| | |
|
|