|
| |  Gepost vrijdag 15 juni 2007 12:14:43 | |
| 
S1LVERADO Moderator
Posts: 3.664 |
|  Laat ik 1 ding meteen voorop stellen:
Mijn gezin is mijn alles, mijn rijkdom, mijn main event, mijn reden om te leven en mijn hart en ziel.
Onderstaand verhaal is niks meer dan een weemoedig tijdelijk afscheid van ongelimiteerd pokerplezier wat ik in de toekomst zeker weer op zal pakken. Het is totaal onbelangrijk, en heeft geen noemenswaardige plek in mijn gezegende, gelukkige leven wat net uitgebreid is met een heerlijke, gezonde en stralende dochter. Ik ben de gelukkigste man op deze wereld en geniet elke dag volop van mijn vrouw en drie kinderen. Niks staat daar boven, niks is belangrijker en er is niks wat ik verder nodig heb dan de liefde van mijn gezin.
Dat daar geen misverstanden over bestaan!
Op 4 juni werd Rayenne geboren. Zij kwam voort uit de vraag van Carin, die op een mooie zondagavond vanuit de bank aan me vroeg: “Zou je nog wel een derde willen?”
That’s right Ladies and Gentlemen, ik heb er al twee wondertjes lopen.
Lisanne is net 9 geworden en Tristan wordt binnenkort 7.
Ik hoefde eigenlijk niet eens over die alles bepalende vraag na te denken.
We hadden nog een kamertje vrij (al had ik die wel mooi als mijn rookkamer in beslag genomen) en we verdienen genoeg om een derde op te kunnen voeden. Ik vind kinderen geweldig en vol goede moed togen we aan de slag.
Zoals gebruikelijk was het meteen raak (kan ik toch nog iets uitzonderlijk goed).
Het is gewoon eng, ik hoef maar scheef naar Carin te kijken of we zijn al in blijde verwachting.
Lisanne werd ondanks anticonceptie verwekt (hoewel “kruidvat” condooms misschien meer in hun naam herbergen dan je in eerste instantie zou vermoeden) en ook Tristan heeft weinig op zich laten wachten. Als je al twee kinderen van 9 en 7 jaar hebt lopen ben je een beetje kwijt hoe dat ook al weer zat met baby’s.
Met name de vrijheidsbeperking die je jezelf als “side effect” oplegt ben je glad vergeten omdat je oudere kinderen zich al wel redelijk redden, en niet 24/7 je aandacht nodig hebben.
Het begon zo’n twee a drie weken voor de uitgetelde datum.
Er komt een dag aan de vooravond van “B-Day” dat je niet meer met een gerust gevoel van huis gaat om een kaartje te leggen.
Je blijft thuis omdat je weinig zin hebt om het risico te lopen tegen een uur of 3.00 ’s nachts je mobiel af te horen gaan met de boodschap dat de weeën zijn begonnen.
Om dan als een dolle je stack en kaarten achter te laten, en met de vlam in de pijp van Groningen naar Assen te scheuren leek me heel erg –EV.
Mocht je namelijk zonder kleerscheuren aankomen dan stap je meteen de resterende nacht een zenuwslopende, energievretende wereld van onmacht in (je staat er toch maar een beetje onthand bij als kerel) waar je bij voorkeur goed uitgerust aan begint.
De volgende ochtend blijk je uiteraard slechts voor je gemoedsrust thuisgebleven te zijn en vraag je jezelf af hoe het is geweest in de wekelijkse zaterdagavond homegame. Je belt je vrienden langs en krijgt te horen dat er als vanouds loose aan toe ging, de mooiste combinaties zijn gevallen en dat menig showdown een goed gevulde pot opbracht. Dit scenario herhaalt zich tot het uiteindelijk zover is. Je hebt dan al drie weken niet “live” gespeeld waar je voorheen al drie jaar geen zaterdag afwezig was.
Je mist het geklater van de chips, het schudden van de kaarten, en de koppen van je vrienden die illustere namen dragen als IceQueen Ilse “Aces” Askamp, Blinde Jeroentje, King Koen, Steady Eddy en The Big Bad wRolf.
In plaats van mijn regular seat in de zaterdagavond game in te hebben genomen had ik me online wat uitgeleefd en heb ik het luxe double deck Copags welke ik twee jaar geleden van Dajo als souvenir uit Vegas kreeg, kaart voor kaart schoongemaakt met warm water en een beetje zeep. Het grauwe water en de door slijtage vervagende suits en waarden op de kaarten getuigen van 2 weldoorleefde pokerjaren. De cardprotector die Dajo dit jaar eveneens voor me uit Vegas meenam liet ik nog éénmaal als een zilveren dollar over mijn vingers rollen voor ik deze bovenop de schoppenaas plaatste. Vol eerbied sloot ik het zwarte Copag doosje af met de bijhorende deksel. Dit leek me verdacht veel op een begrafenis ritueel. Het wassen van het lijk, het bijsluiten van een dierbaar bezit en het afsluiten van de kist.
Op maandag middag is Rayenne geboren en op een roze wolk drijf ik de week door.
Poker blijft wel aanwezig. Omdat ik geen vinger uit mag steken van de kraamhulp (of ik de was waar ik aan was begonnen wel even wilde laten liggen) heb ik tijd om zijdelings wat met poker bezig te zijn.
In een gestolen uurtje neem ik Getting Started in Hold ‘Em welke ik destijds van Elrudo kreeg ter hand om te kijken of ik me eens in de beginselen van No Limit poker kan verdiepen.
Ik krijg nogal eens wat cadeau van de heren van PokerInfo, waarvoor heel veel dank.
Op PokerInfo stromen de felicitaties binnen in het topic welke ik startte omtrent Rayenne haar geboorte. Ik lees de reacties met een warm gevoel en bedenk me wat een mooi forum PokerInfo toch is. Zoveel welgemeende en hartelijke reacties getuigen van een hechte community waar ik trots op ben deel van uit te maken.
’S avonds, als ik denk dat Rayenne wel lekker door zal slapen open ik een tafeltje 0,50/1 limit op Party Poker. Al tijdens het derde handje krijg ik een “Alarm Stüfe Ein” binnen. Rayenne laat luidkeels weten dat ze geen zin heeft om in haar wiegje te liggen, maar ze moet toch slapen. Ze is erg moe en daarom probeer ik haar wat te sussen. Mijn seat gaat op sit out en als ik denk dat de kust weer veilig is stap ik weer in. Ook nu mag het niet lang duren. Dus ik haal haar uit haar wiegje, en wieg haar in mijn armen heen en weer. De pocket Kings gaan de muck in aangezien ik net een fractie van een seconde te laat ben met de raise knop indrukken. Als dit nog een paar keer zo door gaat geef ik het maar op en sluit af.
De volgende avond slaapt Rayenne wel lekker door, maar ik hellaas ook. Als een autistische RainMan zit ik naar het scherm te staren en het spel boeit me totaaaal niet. Afsluiten dus.
Gisteren vroeg Armijn me of ik al weg kon ‘s avonds om met hem naar de première van “Oceans 13” te gaan. Armijn en ik wonen op een steenworp afstand van elkaar en pakken zo nu en dan een filmpje in Groningen. We zitten dan met z’n tweeën met nog 3 a 4 verdwaalde personen in de luxe en relatief nieuwe “MustSee” bioscoop. Dit theater kan simpel weg nooit rendabel draaien aangezien het net buiten het centrum van Groningen in het voetbalstadion Euroborg ligt waar, je raad het al, buiten voetbalwedstrijden geen mens komt. Direct resultaat is dat je met hooguit 8 man in een huge zaal zit, voorzien van een geweldig scherm en nog beter geluid. Een soort van semi privé voorstelling voor degenen die deze bioscoop wel weten te vinden. Vooraf bomen Armijn en ik dan wat over poker en zuipen ons klem in Coca Cola en vreten ons vol in M&M's.
Deze keer moest ik echter verstek laten gaan, en ook voor “Lucky You” welke 21 juni in première gaat hou ik mijn hart vast. “Dan ga ik wel zielig alleen” laat Armijn me weten in de chatbox op PokerInfo.
Schuldbewust antwoord ik dat ik in de toekomst weer graag in dat V8 monster van hem richting Groningen afreis voor een avondje film.
Ik zie ineens een vergelijking tussen de naam van mijn dochter en een bekende Casino term die welhaast geen toeval kan zijn:
Of je nu “Rien ne va plus” of “Rayenne va plus” schrijft, het klinkt BIJNA hetzelfde!
Ook de betekenis komt bijna op hetzelfde neer wat mijn pokergerelateerde zaken betreft:
Letterlijk betekend Rien ne va plus “Niets gaat meer” of wel “Geen inzetten meer.”
“What’s in a name?” zeggen ze wel eens. Bijzonder veel voor de komende tijd kan ik jullie vertellen.
|
| | PI S1LVERADO POSSE LEADER (Red Dead Redemption PS3). |
| |
| | | Gepost vrijdag 15 juni 2007 13:09:44 | |
| 
Fullhouse
Posts: 2.073 |
| | Ik zou niet weten hoe het is om kinderen te hebben danwel op te voeden (daar wacht ik liever nog een paar jaar mee) maar ik vind het een prachtig stuk Silver!
|
| | Some people go to Vegas to lose. I don't. |
| |
| | | Gepost vrijdag 15 juni 2007 13:15:34 | |
| 
Two Pair
Posts: 209 |
| Schitterend stukje met veel plezier gelezen.
Enne komen toch wel wat herkennikjes (is dit nederlands) in voor 
Zolang ik leef blijf ik HAGENEES Ole
|
| | |
| | | Gepost vrijdag 15 juni 2007 13:28:53 | |
| 
Fullhouse
Posts: 1.883 |
| | Nogmaals van harte Hyvves vriend!
|
| | All right, brain. You don't like me and I don't like you, but let's just do this and I can get back to killing you with beer. --Homer Simpson |
| |
| | | Gepost vrijdag 15 juni 2007 13:37:42 | |
| 
Fullhouse
Posts: 1.777 |
| | | You can fold, but you can't hide |
| |
| | | Gepost vrijdag 15 juni 2007 13:40:45 | |
| 
Fullhouse
Posts: 1.676 |
| mooi stukje Silver en ook heel herkenbaar alhoewel ik maar 1 kleine heb die nu 3 jaar is.....krijg nu eindelijk wat vrije tijd weer.....
|
| | Don't believe the hype.... |
| |
| | | Gepost vrijdag 15 juni 2007 13:43:43 | |
| 
Quads
Posts: 2.555 |
| Leuk stukje. Kleine sidenote: Rien ne va plus betekent letterlijk: Niets gaat niet meer 
|
| Mr.Haas: nice preflopcall
diajim59: ty
Mr.Haas: are you professional/
diajim59: no truck driver |
| |
| | | Gepost vrijdag 15 juni 2007 14:58:20 | |
| 
Quads
Posts: 3.673 |
| +1
Leuk stukkie, lekker gelezen 
|
| | |
| | | Gepost vrijdag 15 juni 2007 15:16:23 | |
| 
Trips
Posts: 264 |
| | Leuk stukkie en succes met de roze wolk, nu weet je gelukkig al helemaal hoe het gaat en dat je wel weer het plezier in het spel terug gaat vinden. Toen onze Tristan werd geboren(2.5 maand geleden) heb ik de eerste weken ook geen potje kunnen doen zonder 'gestoord' te worden.
Nu lukt het me al wat beter. |
| | |
| | | Gepost vrijdag 15 juni 2007 15:24:38 | |
| 
Fullhouse
Posts: 1.749 |
| Je bent mijn favoriete papa op PI!
|
| | |
|
|